Ze zijn allemaal leuk bedoeld die recepties, maar eigenlijk blijf je liever thuis. Het idee alleen al… al die vreemde mensen, je kent ze niet, je weet je geen houding te geven en je vindt het erg moeilijk om een gesprek te beginnen.
Eén troost, het blijkt dat één op de twee mensen zich verlegen, onzeker en ongemakkelijk voelt op dit soort bijeenkomsten. Zelf vond ik het altijd vreselijk om naar recepties of congressen te 'moeten'. Ik liep dan maar een beetje aan mijn glas te friemelen, hoopte maar dat iemand me aan zou spreken en keek constant, zo onopvallend mogelijk, op de klok of ik alweer kon of mocht gaan van mezelf. Het leek wel of iedereen zich amuseerde behalve ik. Niemand sprak me ook aan, hoogstens de serveerster met de bitterballen. Ik voelde me verloren, verlegen, dom, nutteloos en vooral heel zielig.
Verlegen mensen op recepties zijn eigenlijk wel in gesprek, alleen niet met anderen, maar met zichzelf! ‘Ik ga maar even heel geïnteresseerd in die folder kijken, dan lijkt het alsof ik lees. De knoop van mijn broek zit toch wat strak, zou het opvallen dat ik toch weer veel te veel heb gegeten met de Kerst? Iedereen zit gezellig te praten. Ben ik nou de enige die dat niet kan? Die mevrouw kijkt raar naar me, zie je wel.'
Ondertussen begin je je steeds vervelender en onrustiger te voelen. Je omgeving kijkt misschien wel naar je, maar denkt dat je geen interesse hebt, terwijl je ondertussen behoorlijk zenuwachtig geworden bent en je je enorm opgelaten voelt. Bovendien zien verlegen mensen er aan de buitenkant vaak arrogant uit, terwijl dat het laatste is wat ze werkelijk zijn.
Door je te focussen op je omgeving en niet op jezelf verdwijnt je verlegenheid. Als je je richt op de omgeving, krijg je contact met de omgeving en ben je je minder bewust van jezelf. En doordat je contact met je omgeving krijgt, ontstaat er als bijna vanzelf een gesprek. Jij kunt zelf bepalen hoe je interne gesprek verloopt. Dit kun je oefenen. Als je merkt dat je interne gesprek weer alleen over jezelf begint te gaan of negatief is, verander hem dan direct. Roep jezelf een stop toe. Letterlijk en figuurlijk, dat heb je namelijk zelf in de hand.
Richt je op iets dat buiten jezelf plaats vindt. In plaats van ‘ik hoop maar dat deze receptie leuk wordt en ik niet weer alleen blijf staan’ zeg je tegen jezelf ‘eens kijken hoe deze receptie georganiseerd is. Goh, er zijn aardig wat mensen. Waarom zouden ze hier zijn? Die bloemen op de tafeltjes zijn creatief opgemaakt, dat zie je wel eens anders. Die mevrouw ziet er mooi uit, apart zeg.’ Je loopt een beetje rond en vertelt jezelf over wat je ziet, wat je mooi vindt en wat je opvalt. Je uitstraling zal hierdoor al heel anders zijn.
Waarschijnlijk krijg je vanzelf al oogcontact met iemand en kan je de gelegenheid aangrijpen om een opmerking te maken. Mocht dat niet zo zijn, kijk dan eens of je iemand ziet waarvan je het vermoeden hebt dat hij of zij zich verloren voelt. Probeer contact te maken. Als je een reactie krijgt, oogcontact, stap erop af en stel een vraag. Het is niet eens zo belangrijk wat je zegt; ‘Wat is het druk hè?’ Wat een prachtige bloemen vind je niet?’ Probeer de ander op zijn gemak te stellen en je zult zien, voor je het weet zit je in een geanimeerd gesprek en worden recepties een leuke gelegenheid om nieuwe interessante mensen te ontmoeten.
Laatste reacties