Zelfvertrouwen kan je leren!

The Voice of Holland

Vandaag een prachtig verhaal uit de praktijk. Een verhaal over het verwezenlijken van een droom, over het overwinnen van angsten, over stap voor stap meer in jezelf gaan geloven. Het gaat over de droom van Voice-Over Mieke. Het is het verhaal van een startende ondernemer en wel van een heel bijzondere! Mieke is op een leeftijd waarop het gros van de mensen enkel aan zijn pensioen denkt.
Slechts 1 procent van alle startende ondernemers valt in haar leeftijdsklasse. Heel bijzonder dus, helemaal omdat ze ook nog eens vrouw is.

Mieke van Schaaik besloot haar droom te volgen en te doen wat ze al heel lang wilde: van haar stem haar beroep maken. Op professionele wijze zet zij haar stem in bij het inspreken van boeken, presentaties, audiotours, websites, meditaties, commercials e.d. Of zoals zij zelf zegt: mijn stem geeft klank en kleur aan uw boodschap en raakt zo de juiste snaar bij uw luisteraar. Haar stem is inderdaad een genot om naar te luisteren.

Is Mieke nou zo’n super-vol-zelfvertrouwen-power-vrouw die alles aandurft en overal op toe stapt? Nee, dat is ze niet! Eigenlijk helemaal niet... Mieke is heel bescheiden, vindt het best ingewikkeld om zichzelf te verkopen, voelt zich meer dan eens onzeker en liep bovendien tegen een flink aantal belemmerende overtuigingen op. Wat is dan het geheim van Mieke? Wat kunnen wij van haar leren?

1.- Mieke ziet haar leeftijd niet (meer) als een belemmering. Ze realiseert zich dat haar
leeftijd juist ook voordelen heeft, bijvoorbeeld haar levenservaring. Aan de andere kant ziet ze heus wel dat ze niet meer hetzelfde uithoudings- en leervermogen heeft als dertig jaar geleden. Dat accepteert ze en daar houdt ze rekening mee.

2.- Zij weet en voelt dat je nooit te oud bent om te leren. Hoewel ze graag dingen in een keer goed doet, weet ze dat je van je fouten kunt leren en dat fouten maken er gewoon bij hoort. Ze kan erg om haar zelf lachen als ze iets doet wat ze eigenlijk heel anders had kunnen doen. Daarna zorgt ze er voor dat ze niet twee keer dezelfde fout maakt. In die zin is ze een hele snelle leerling.

3.- Mieke vraagt regelmatig om feedback van haar omgeving. Ze krijgt dan allerlei soorten informatie. Mensen die het goed vinden wat ze doet en mensen die allerlei op- en aanmerkingen geven. Deze informatie laat ze op zich in werken en indien noodzakelijk past ze haar acties aan. Ze heeft geleerd dat ze bij twijfel moet vertrouwen op haar gevoel, het is uiteindelijk haar bedrijf. Bovendien heeft ze geleerd dat je beter feedback kan vragen aan succesvolle mensen dan aan mensen die zich laten leiden door allerlei angsten.

4.- Mieke heeft gemerkt dat het haast onmogelijk is om haar diensten te verkopen als ze een verkooppraatje uit haar hoofd leert. Dit werkt niet en komt gemaakt en niet overtuigend over. Ze heeft dan het gevoel dat ze aan het leuren is. Een heel ander verhaal wordt het als ze spreekt vanuit haar hart, ze zich zo weinig mogelijk voorbereidt (!) en oprecht geïnteresseerd is in haar cliënt. Op dat moment heeft ze het gevoel dat ze werkelijk iets kan bijdragen aan haar potentiële opdrachtgever en als vanzelf ontstaan er dan hele leuke gesprekken.

Benieuwd hoe Mieke klinkt en wat haar stem bij jou teweeg brengt? Klik hier en ontvang een gratis door Mieke ingesproken meditatie. Deze meditatieoefening is heel geschikt om direct te ontspannen en even te ontsnappen uit de dagelijkse beslommeringen en ons drukke leven. Laat Mieke je meevoeren naar rust en ontspanning!

PS. Mocht je mensen, bedrijven of instellingen kennen die de diensten van Mieke zouden kunnen gebruiken, laat het Mieke of mij dan weten. Met zijn allen kunnen we er voor zorgen dat Mieke's droom werkelijkheid wordt en dat ze een goedlopend bedrijf krijgt. Ze verdient het!

Ik stel me persoonlijk aan jullie voor (beeldopname)

Een beeld zegt meer dan duizend woorden zegt men. Vandaar dat ik deze presentatie ook hier op mijn blog zet (deze presentatievideo was in eerste instantie bedoeld voor de website van Soler Coaching & Training).

Zelf vind ik het altijd belangrijk te weten wie de persoon is achter een website. Je wilt toch graag weten met wie je eventueel in zee gaat of met wie je te maken hebt?

Het leuke is dat ik mezelf tegenwoordig kan (aan)zien. Dat ik daar zelfs helemaal geen moeite mee heb. Vroeger zou het voor mij onmogelijk zijn geweest om zo'n filmpje, en dan al helemaal niet in één take, op te nemen en openbaar te maken. Ik heb er niet eens in geknipt!

In het verleden vond ik het ronduit vreselijk om mezelf te zien of te horen. Ik weet zeker dat ik toentertijd nóóit tevreden zou zijn geweest; of ik keek stom, of mijn stem zou monotoon zijn, of de zinnen liepen niet goed, of mijn haar zat niet goed, of het verhaal was niet compleet of... er zijn altijd wel honderden redenen te verzinnen. Maar vooral wat zouden anderen wel van me vinden? Doodeng was dat. Het gevolg was dat ik me verstopte en vooral niet op de voorgrond wou treden.

Gelukkig heb ik onderhand geleerd mezelf te nemen zoals ik ben; met mijn goede én slechte eigenschappen. Ik kan vaak hartelijk lachen om mijn stommigheden en hoef ook niet meer door iedereen aardig of leuk gevonden te worden. Wat je dus ook van mij vindt; even goede vrienden!

PS. in de toekomst zullen er meer filmpjes volgen. Er zijn nou eenmaal mensen die liever kijken en luisteren dan lezen!

Help! Ik stel alles uit... Hoe stop ik uitstelgedrag?

Het lukt me maar niet om in het ritme te komen sinds ik terug ben van mijn vakantie en dat is al weer ruim een maand geleden... Ik ben werkelijk een ster in uitstellen aan het worden! 

Ik merk dat mijn uitstelgedrag langzamerhand mijn zelfvertrouwen begint te ondermijnen en dat ik in oude valkuilen stap. In het begin was dat bijna ongemerkt, maar nu niet meer. Ik merk dat ik niet meer zo vriendelijk tegen mezelf praat en mezelf weer begin te veroordelen. Het meestal zo vriendelijke stemmetje in mijn hoofd straft me momenteel genadeloos af. Gelukkig kan ik ook om mezelf lachen en van een afstandje kijken naar mijn geklungel.

Vanochtend - op een zondagochtend in alle rust - zag ik het ineens weer duidelijk en mijn klim uit mijn valkuilen is begonnen. Zonder uitstel! 

Welke valkuilen moet je vermijden om uitstelgedrag te voorkomen? 

1e Valkuil: Ik MOET
Ik heb gemerkt dat ik de hele dag verwijtend tegen mezelf aan het zeggen ben "ik moet nog dit en ik moet nog dat". Als je "moeten" door "willen" vervangt merk je meteen dat je je anders voelt. Als je jezelf nl. vertelt dat je iets moet doen, dan voel je je ertoe gedwongen en dat zal je aanzetten om er tegen in te gaan en het juist niet te doen. Je hebt echter altijd een keus! Haal daarom het woord "moeten" uit je vocabulaire.
Dus niet "ik moet" maar "ik wil"

2e Valkuil: Teveel in één keer willen
Als je je focust op het afronden van een taak, terwijl je niet eens een duidelijk beeld hebt van de stappen die nodig zijn om dit te doen, creëer je al een gevoel van overweldiging. De oplossing is te denken aan het starten van een klein gedeelte i.p.v. jezelf het gevoel te geven dat je iets helemaal af moet maken. Vervang "hoe ga ik dit afkrijgen" met "welke kleine stap kan ik nu nemen?"
Dus niet "afmaken" maar "beginnen"

3e Valkuil: Perfectionisme
Door te denken dat je een opdracht de eerste keer meteen perfect moet uitvoeren, word je weerhouden om er überhaupt mee te starten. Geloven dat je iets perfect moet doen, veroorzaakt stress. Hierdoor associeer je stress met de taak en daardoor zul je de taak uit de weg gaan. De oplossing voor perfectionisme is jezelf toe te staan om menselijk te zijn. Realiseer je dat een imperfecte afgeronde taak in ieder geval beter is dan een oneindig uitgestelde perfecte (onuitgevoerde) taak. 
Dus niet "geloven dat het perfect moet en kan zijn" maar "tevreden zijn met een 'imperfect' begin" Je kunt het nl. altijd nog perfectioneren.

4e Valkuil: Het associëren van afzien met het uitvoeren van de taak.
Dit betekent dat je gelooft dat het uitvoeren van je taak je plezier in je leven vermindert. Het is onwaarschijnlijk dat dit je zal motiveren. Dit doen veel mensen echter wel als ze zich ertoe proberen te zetten om in actie te komen. Jezelf voorstellen dat je moet afzien om een taak uit te voeren is een prima manier om te garanderen dat je uistelgedrag gaat vertonen. Beslis daarom van te voren welke momenten je reserveert om leuke dingen te gaan doen (met je familie en vrienden, voor sociale activiteiten en hobby's). Het klinkt gek, maar het werkt wel: garandeer een overdaad aan tijd voor je favoriete activiteiten. Limiteer daarna het aantal uren voor werkzaamheden tot het aantal uren wat er over is. Peak-performers in welk vakgebied dan ook nemen vaak meer vakantie op en werken minder uren dan de echte workaholics. Door je werkuren te behandelen als een schaars goed i.p.v. een oncontroleerbaar monster dat je tijd kan opeten in ieder ander gebied van je leven, zul je meer gefocused en effectief zijn in het gebruik van je werkuren.
Dus niet "focussen op vervelende dingen die je moet doen" maar op "alle leuke dingen die je wilt"
 
Succes ermee en één zaak die ik steeds maar had uitgesteld kan ik van mijn to-do lijstje schrappen, nl. het schrijven van een nieuw artikel! 

Wat zijn jouw ervaringen met uitstelgedrag? Of heb je nog iets leuks toe te voegen? Je reactie op dit artikel is welkom!

Een droom wordt werkelijkheid: iamoneworld

Heb jij genoeg zelfvertrouwen om jouw ultieme droom te verwezenlijken? Ik heb het dan niet over zomaar een droom, maar over een droom waarvan de meeste mensen zeggen dat het praktisch onmogelijk is en dat je vooral met beide benen op de grond moet blijven staan. Een droom waarbij je constant moet omgaan met onverwachte tegenslagen en omstandigheden. Bovendien beschik je niet over voldoende financiële middelen om je droom te kunnen verwezenlijken...  Zo'n droom waarbij het gros van de mensen zegt  "blijf maar lekker dromen meisje, waarom zou je zo moeilijk doen?"

Soms kom je mensen tegen die gaan voor hun droom en zich door niets of niemand laten tegenhouden. Een paar weken geleden kwam ik in contact met fotograaf, muzikant, video-editor en nog veel meer Ingrid van den Boogaard. Eind 2006 droomde ze om met een voertuig op zonne-energie door de wereld te reizen om zodoende mensen te ontmoeten en te verbinden. Haar steentje bij te dragen om de wereld (nog) mooier te maken. Doel is om mensen te inspireren en het besef van eenheid te vergroten. Middel is het delen van een creatieve, duurzame en avontuurlijke reis in een voertuig op zonne-energie.

Ik werd meteen gefascineerd door haar project iamoneworld. Wat geweldig erop te vertrouwen dat je droom geen bedrog is, dat je vervolgens dan ook daadwerkelijk stappen onderneemt en ziet dat je droom langzamerhand uitkomt.  

Ik vroeg haar hoe zij in staat was te vertrouwen op de goede afloop van haar project en hoe ze bleef vertrouwen in haar zelf. Hieronder mijn interview met een bijzonder mens. Laat je inspireren door een vrouw die haar dromen najaagt en zich niet af laat schrikken door hobbels, tegenslagen of beren op de weg!

Zelfvertrouwen volgens Ingrid van iamoneworld (I am one world)
 
Zelfvertrouwen werkt het best als je niet bang bent jezelf ook over te geven aan iets wat groter is dan jezelf. Voor mij is zelfvertrouwen iets wat dynamisch is, constant in beweging. En om je zelfvertrouwen te verdiepen zijn problemen cq uitdagingen onmisbaar.

Om te weten waar jouw zelfvertrouwen op gestoeld is, waar je eigenlijk op vertrouwt, zul je moeten ontdekken wat je ´zelf´ is. 
Voor mij is dit een reis die je hele leven duurt, het ontdekken van je zelf. Het grappige is dat als je zelfvertrouwen zich verdiept, je je juist realiseert dat alles met elkaar verbonden is. Daar ga je steeds meer op vertrouwen.

Zelfvertrouwen maakt dat je kunt stralen, in je kracht staat, vrijheid ervaart en je gedragen voelt door het leven. Als je je vanuit zelfvertrouwen ook durft over te geven aan iets wat groter is dan jezelf, kun je bergen verzetten.

Bij het project iamoneworld is het vertrouwen op mezelf ook heel belangrijk. Er komt van alles op je af en het is essentieel je eigen drijfveren en waardes in het oog te houden, kortom goed bij jezelf te blijven. Zo kan je zelfvertrouwen zich steeds verder verdiepen.

Mijn recept om je zelfvertrouwen op de proef te stellen en te verdiepen: Ga aan de slag met je dromen, wensen en idealen. Denk groot, ook bij kleine dromen. En laat je droom in dienst staan van het leven. Kies anders een andere droom. Doe het hier en nu. Praktisch. Gewoon aan de slag. Stap voor stap. Draag zo je steentje bij en beproef en verdiep tegelijkertijd je zelfvertrouwen.

Ik kan je voorspellen, het is een 'rocky ride', maar je leert je zelf heeel goed kennen :-)





Doe mee!
Het project iamoneworld wordt gerealiseerd door "crowd funding"; veel mensen die allemaal een steentje bijdragen. Veel of weinig, maakt niet uit, doe gewoon wat je kunt! Help mee de droom van Ingrid en haar medewerkers te verwezenlijken, klik hier voor de mogelijkheden.

Tip:
Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief van iamoneworld en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen. Als dank voor je inschrijving krijg je gratis het foto e-book van 33 pagina's over de bouw van de zonnemobiel. Erg leuk om te lezen.

 

Ik zal Ingrid met veel belangstelling blijven volgen en ben trots shareholder te mogen zijn van iamoneworld!!

Spreken in het openbaar, van nachtmerrie tot zoete droom

Nachtmerries en slapeloze nachten heb ik er van gehad. Het idee alleen al... Spreken in het openbaar heeft bij mij altijd enorme paniekgevoelens opgewekt. Ik weet nog goed dat mijn toenmalige baas, dit was zo'n 15 jaar geleden, tussen neus en lippen door opmerkte dat ik de lezing wel kon geven op het congres op Madeira waaraan we zouden gaan deelnemen. Sinds die opmerking heb ik drie maanden lang nachtmerries gehad. Ik sliep heel slecht en was zo bang dat ik me constant zenuwachtig voelde. Mijn stoelgang werd behoorlijk ontregeld. Het enige voordeel was dat ik aardig wat kilo's afviel. Het kwam niet in me op om nee te zeggen of om aan te geven dat ik het niet aandurfde te spreken voor zo'n grote groep mensen. Constant spookten allerlei doemgedachten door mijn hoofd en uiteindelijk dacht ik dat mijn ontslag aanbieden de enige oplossing was en dat terwijl ik mijn baan hartstikke leuk vond. Gelukkig kwam het niet zover. Tenslotte werd besloten niet deel te nemen aan het congres. Een hele opluchting, maar ik was wel drie maanden lang helemaal voor niks door een hel gegaan.

In de tussentijd droomde ik er wel van om als een begenadigd spreker te staan voor volle zalen. Vol bewondering kan ik altijd kijken naar mensen die schijnbaar moeiteloos een speach afsteken. Ik besloot mijn angsten te gaan overwinnen en door hard te werken aan mezelf ben ik een heel stuk verder gekomen. Stapje voor stapje kreeg ik meer zelfvertrouwen om te spreken in het openbaar. Er ging alleen wel een hele lange tijd overheen.

Sinds de dag dat ik kennis maakte met de unieke methode van de School voor Zelfvertrouwen om te bouwen aan zelfvertrouwen, droomde ik ervan om deze uit te mogen dragen aan de rest van de wereld. Ik voelde me inmiddels sterk genoeg om het staan voor een groep aan te kunnen. De afgelopen jaren heb ik daar ervaring in opgedaan, zij het in kleine groepen van bekende mensen uit mijn individuele coachingstrajecten. En toch... enkele dagen voor de eerste trainingsdag (7 februari 2009) bekropen me weer allerlei angstgevoelens; als ik maar niet ga blozen, als ik maar niet te veel rode vlekken in mijn nek krijg, als ik maar niet vergeet wat ik moet zeggen, als ik maar weet hoe te beginnen, etc. Van deze eerste trainingsdag hing natuurlijk veel af. Ik wou het graag goed doen en niet afgaan. Bovendien vond ik het niet echt handig om enorm te gaan stuntelen juist als het onderwerp van de training zelfvertrouwen is. Ik zou toch in ieder geval zelf het goede voorbeeld moeten geven om geloofwaardig over te komen.

Het ging niet zonder slag of stoot, maar mijn nachtmerrie is veranderd in een zoete droom! De week voor mijn eerste trainingdag was het nog even hard werken aan de plotseling toch weer gerezen onzekerheden - ik dacht namelijk dat ik die al overwonnen had, tot mijn schrik was dat dus niet zo -, maar dankzij de aanpak die ik geleerd had bij de School voor Zelfvertrouwen stond ik met gepaste, lichte zenuwen, maar vol zelfvertrouwen voor de groep. Ik had zelfs ontzettend veel zin om te beginnen. Jammer dat ik 15 jaar geleden niet wist wat ik nu weet en dat er toen nog geen School voor Zelfvertrouwen bestond, maar goed, wat maakt het ook eigenlijk uit. Mijn droom komt uit. Wat voelt dat héérlijk!!!

Hoe overleef ik de Nieuwjaarsreceptie?

Ze zijn allemaal leuk bedoeld die recepties, maar eigenlijk blijf je liever thuis. Het idee alleen al… al die vreemde mensen, je kent ze niet, je weet je geen houding te geven en je vindt het erg moeilijk om een gesprek te beginnen.

Eén troost, het blijkt dat één op de twee mensen zich verlegen, onzeker en ongemakkelijk voelt op dit soort bijeenkomsten. Zelf vond ik het altijd vreselijk om naar recepties of congressen te 'moeten'. Ik liep dan maar een beetje aan mijn glas te friemelen, hoopte maar dat iemand me aan zou spreken en keek constant, zo onopvallend mogelijk, op de klok of ik alweer kon of mocht gaan van mezelf. Het leek wel of iedereen zich amuseerde behalve ik. Niemand sprak me ook aan, hoogstens de serveerster met de bitterballen. Ik voelde me verloren, verlegen, dom, nutteloos en vooral heel zielig.

Verlegen mensen op recepties zijn eigenlijk wel in gesprek, alleen niet met anderen, maar met zichzelf! ‘Ik ga maar even heel geïnteresseerd in die folder kijken, dan lijkt het alsof ik lees. De knoop van mijn broek zit toch wat strak, zou het opvallen dat ik toch weer veel te veel heb gegeten met de Kerst? Iedereen zit gezellig te praten. Ben ik nou de enige die dat niet kan? Die mevrouw kijkt raar naar me, zie je wel.'

Ondertussen begin je je steeds vervelender en onrustiger te voelen. Je omgeving kijkt misschien wel naar je, maar denkt dat je geen interesse hebt, terwijl je ondertussen behoorlijk zenuwachtig geworden bent en je je enorm opgelaten voelt. Bovendien zien verlegen mensen er aan de buitenkant vaak arrogant uit, terwijl dat het laatste is wat ze werkelijk zijn.

Door je te focussen op je omgeving en niet op jezelf verdwijnt je verlegenheid. Als je je richt op de omgeving, krijg je contact met de omgeving en ben je je minder bewust van jezelf. En doordat je contact met je omgeving krijgt, ontstaat er als bijna vanzelf een gesprek. Jij kunt zelf bepalen hoe je interne gesprek verloopt. Dit kun je oefenen. Als je merkt dat je interne gesprek weer alleen over jezelf begint te gaan of negatief is, verander hem dan direct. Roep jezelf een stop toe. Letterlijk en figuurlijk, dat heb je namelijk zelf in de hand.

Richt je op iets dat buiten jezelf plaats vindt. In plaats van ‘ik hoop maar dat deze receptie leuk wordt en ik niet weer alleen blijf staan’ zeg je tegen jezelf ‘eens kijken hoe deze receptie georganiseerd is. Goh, er zijn aardig wat mensen. Waarom zouden ze hier zijn? Die bloemen op de tafeltjes zijn creatief opgemaakt, dat zie je wel eens anders. Die mevrouw ziet er mooi uit, apart zeg.’ Je loopt een beetje rond en vertelt jezelf over wat je ziet, wat je mooi vindt en wat je opvalt. Je uitstraling zal hierdoor al heel anders zijn.

Waarschijnlijk krijg je vanzelf al oogcontact met iemand en kan je de gelegenheid aangrijpen om een opmerking te maken. Mocht dat niet zo zijn, kijk dan eens of je iemand ziet waarvan je het vermoeden hebt dat hij of zij zich verloren voelt. Probeer contact te maken. Als je een reactie krijgt, oogcontact, stap erop af en stel een vraag. Het is niet eens zo belangrijk wat je zegt; ‘Wat is het druk hè?’ Wat een prachtige bloemen vind je niet?’ Probeer de ander op zijn gemak te stellen en je zult zien, voor je het weet zit je in een geanimeerd gesprek en worden recepties een leuke gelegenheid om nieuwe interessante mensen te ontmoeten.