Welkom wanhoop, pijn en verdriet!

Mijn trouwe volgers zullen gemerkt hebben dat het een tijd stil geweest is. Sinds 14 april heb ik inderdaad niets meer geschreven. Het lukte me niet om maar een letter te publiceren.

De redenen van mijn ‘afwezigheid’ zijn nogal privé en lang heb ik getwijfeld of ik er nou wel of niet over zou schrijven. Heb besloten dit wél te doen, want ik denk dat een ieders leven wel eens op zijn kop komt te staan en juist in moeilijke tijden speelt (zelf)vertrouwen een belangrijke rol.

Dit jaar en vooral de afgelopen zes maanden zijn nogal heftig geweest. Op 28 februari jl. kreeg mijn echtgenoot, een gezonde, sportieve man van 46 jaar een herseninfarct, waardoor hij linkszijdig verlamd raakte. Vooral in het begin kregen we te maken met een onzekere tijd en een situatie die veel impact had op onze gezinssituatie en onze kinderen van toen 9 en 7 jaar. Op 7 maart vond er een spannende en lange operatie plaats. Zijn rechter halsslagader bleek verstopt te zitten. Losschietende stolsels zijn vervolgens de oorzaak geweest van vier kleine herseninfarcten.

Zelf voelde ik me al een tijd, zeker sinds vorig jaar zomer, niet goed; ’s nachts werd ik vaak badend in het zweet wakker, ik sliep slecht en kort, had hartkloppingen en stemmingswisselingen die niet gewoon zijn bij mij. Ik begon onderhand aan mezelf te twijfelen. Ik heb drie hele drukke jaren achter de rug qua werk en gezin, maar had het gevoel dat ik goed bezig was. Ik heb juist geleerd om goed naar mijn lichaam te luisteren en om grenzen aan te geven, waarom dan deze verschijnselen?

Mijn man zat in die tijd al niet goed in zijn vel en om hem niet ongerust te maken had ik hem nauwelijks iets verteld over mijn ongerustheid. Over gezondheidszaken kan hij zich nl. behoorlijk druk maken. Vlak voor het herseninfarct sprak ik uiteindelijk toch over mijn klachten en grinnikend zei hij ‘je zal wel in de overgang zitten’. Ik moest heel erg lachen en zei nog ‘nee joh, dat kan helemaal niet, daar ben ik nog véél te jong voor’, maar ondertussen ben ik wel gaan googlen en ja hoor, al mijn klachten hoorden bij de overgang! Vervolgens heb ik me uitgebreid laten onderzoeken door de huisarts en hij stelde dezelfde diagnose. Ik was aan één kant blij natuurlijk, want ik ben gezond, maar aan de andere kant ben je dan nog niet van je klachten af.

Wat er gebeurde… ik kwam letterlijk en figuurlijk - klaps boem - in een overgangsfase terecht. Behoorlijk heftig kan ik wel zeggen. Gedurende bijna anderhalf jaar heb ik heel slecht geslapen, mijn belangrijkste opdrachtgever kwam in de problemen waardoor mijn inkomsten kelderden, mijn man werd ziek, ik vond geen voldoening meer in mijn werk, wist niet meer wat ik wilde en ik was mezelf niet meer. Vooral de laatste maanden is er weinig tot niets meer uit mijn handen gekomen en had ik totaal geen zin om mensen te zien. Het liefst was ik alleen, alleen in mijn wereldje…

Maar weet je wat? Ik ben zo blij dat dit me allemaal overkomen is! Want het is de weg naar een nieuwe fase, naar mijn nieuwe pad en dat was hard nodig al was ik me daar niet zo van bewust. Ik was nl. aan het overleven i.p.v. leven... Ik heb gehuild, geschreeuwd, ben heel verdrietig geweest, was wanhopig, woedend, soms zelfs agressief, bang en ja wat eigenlijk niet, maar ik ben de confrontatie aangegaan, vooral met mezelf en ik ben trots dat ik dat gedaan heb.

Wat waren voor mij nou de ‘geheimen’ om dit te doorstaan en uiteindelijk beter uit deze situatie tevoorschijn te komen?

1. Een rotsvast vertrouwen dat alles wat ik meemaakte ergens goed voor zou zijn. Ik ben me er namelijk heel erg van bewust dat je niet kunt groeien zonder crisis.
Dat zien we als we kinderen groot zien worden, als we volwassen worden, als we ons persoonlijk ontwikkelen, maar ook in de evolutietheorie of de wetenschapsgeschiedenis.
Een noodsituatie dwingt je namelijk tot een flinke sprong voorwaarts. Voetje voor voetje kom je nu eenmaal niet over een brede sloot heen. Dat geldt in het groot, op wereldschaal, maar ook in het klein, in persoonlijke relaties. Door mijn coach- en levenservaring weet ik dit inmiddels en durfde ik daarop te vertrouwen.

2. Je kunt niets forceren. Hoe meer je iets geforceerd wilt (doen), hoe minder kans je hebt het ook daadwerkelijk te realiseren. Hoe meer ik wilde weten welke kant ik op zou gaan met mijn leven en bedrijf, hoe meer ik duidelijkheid wilde, hoe troebeler alles werd. De uitdaging was om het los te laten en te vertrouwen dat alles ‘vanzelf’ wel zou komen. Het is tijd als het tijd is.

3. Luisteren naar mijn gevoel. Eigenlijk zegt je lichaam feilloos wat er aan de hand is. Alleen zijn we het verleerd om daar naar te luisteren. Een baby weet dat precies, maar naarmate je opgroeit raak je die vaardigheid helaas kwijt. De afgelopen jaren heb ik hier heel veel mee geoefend en inmiddels kan ik hele kleine signalen van mijn lichaam opmerken en weet ik dat het een signaal is van ‘let op Helen, hier klopt er iets niet’.

4. Welkom wanhoop, pijn en verdriet. Daarnaast heb ik iets gedaan wat ik mijn hele leven vermeden heb, i.p.v. vluchten voor pijn heb ik het ‘welkom’ geheten. Klinkt misschien een beetje zweverig, maar d.w.z. dat je als je een hele heftige emotie hebt zoals woede, wanhoop of verdriet je in jezelf niet zegt ‘ik wil het niet, ik wil het niet voelen’, maar dat je zegt ‘kom maar, kom maar’ en dat je het als het ware van buiten je lichaam observeert. Wat er dan gebeurt is eigenlijk wel heel bijzonder. Je hebt misschien even meer pijn, maar al snel merk je dat het vanzelf weer voorbij gaat. Het is namelijk zo dat angst datgene aantrekt waar je bang voor bent! Dus als je geen verdriet wilt voelen, geen pijn wilt hebben, dan krijg je dat juist wel. Heet het welkom en het verdwijnt.

5. Schrijven. Dit jaar heb ik heel veel geschreven over mijn gevoelens, over wat er gebeurde, over de vragen die ik had. Dit werkte heel goed voor mij. Je zet dingen namelijk op een rijtje, je schrijft letterlijk van je af en je kunt naderhand dingen nog eens nalezen en zien welke vorderingen je hebt gemaakt. Soms kan het ook fijn zijn dat een vertrouwenspersoon meeleest en feedback geeft.

6. 'Zijn' in het hier en nu. Het lukt me steeds beter om te genieten in het nu. D.w.z. dat je in staat bent te genieten van wat er nu is, wat er ook gebeurt in je leven. Ik kan me bijv. herinneren dat ik naar huis reed vanuit het ziekenhuis. Mijn man had het heel moeilijk, hij wist niet of hij zijn hand ooit nog wel zou kunnen gebruiken en of hij nog wel in zijn vak terug zou kunnen keren, hij werkt nl. met zijn handen. Ik weet nog dat ik, ondanks de zorgen, enorm genoot van een eenzame ontluikende crocus op een kale vlakte naast de rijweg, een wonder van de natuur. Ik besefte dat geluk en verdriet tegelijkertijd naast elkaar kunnen bestaan.

Vandaag kan ik zeggen dat ik heel dankbaar en gelukkig ben met alles wat me overkomen is. Het heeft mij uiteindelijk veel gebracht. Het heeft me bovendien enorm gesterkt in mijn zelfvertrouwen. Het laat me op een andere manier naar de wereld kijken. Het heeft gemaakt dat ik veel zaken anders aan ga pakken, het heeft gemaakt dat ik nu veel beter naar mijn eigen behoeftes kan luisteren en het geluk uit mezelf kan halen.

Met mijn man gaat het goed. Hij is inmiddels bijna geheel hersteld en is weer aan het werk. Ik slaap weer goed en ben succesvol behandeld door mijn bijzonder kundige homeopaat, waardoor ik geen lichamelijke overgangsklachten meer heb.

En... en dat is voor mij heel belangrijk, ik maak de eerste stappen op mijn nieuwe pad, de overgang naar een leven dat beter bij me past. Nog voorzichtig en wat onwennig, maar ik voel me krachtig en heb weer energie en zin om te werken, om totaal nieuwe dingen te ondernemen en vooral om te Leven, met een hoofdletter L. Ik denk dat ik veel mensen zal gaan verrassen!

Wil je reageren op dit blog, dan kan dat hieronder. Zou ik heel leuk vinden!

Comments

[Geplaatst door: Marjolein Gerrits]

Proud on You! lieve warme groet voor jullie allemaal

[Geplaatst door: Irma]

Wat moedig dat je dit wilt delen. En wat een heftige tijd hebben jullie achter de rug. Ik kan je alleen maar een hele dikke virtule knuffel geven, Wees maar erg trots op jezelf.
Irma

[Geplaatst door: Marijke Ruiter]

Lieve Helen,
Wat een ontroerend, prachtig en herkenbaar verhaal. Een verhaal over het leven zelf. Ik bewonder je moed en ik ben blij dat je het aandurft om zo kwetsbaar te zijn. Dat is wat deze wereld nodig heeft. Ik dank je dat je mij deelgenoot hebt gemaakt van wie je bent en hoe je omgaat met een moeilijke periode in je leven. Je geeft daarmee heel veel en ik ontvang het als een kostbaar geschenk.

Het is fijn om te horen dat het weer goed gaat met jullie gezondheid en dat jullie er dus goed en zeker rijker zijn uitgekomen.

Heel veel liefs en tot ziens, Marijke Ruiter

[Geplaatst door: Helen Soler]

Dankjewel lieve Marjolein, dank voor je steun en luisterend oor het afgelopen jaar. Ben er trots op zo'n vriendin te mogen hebben. xxx

[Geplaatst door: wendela van Beurden]

Hallo Helen,

Nadat mijn dochter je website vond en ik hem doorlas en je wat info vroeg. Kreeg ik net deze mail met je verhaal. Mooi dat je alles zo open gooit! de meeste mensen durven dat niet.Bedankt voor deze mail.Mooi te lezen dat je door je homeopaat zo weer veel gezonder bent geworden.Ik moest wel even glimlachen,maar dat komt omdat ikzelf al jaren een Klassiek homeopaat ben dus grappig dat ik dit doorgestuurd kreeg.

veel succes en gezondheid toegewenst Wendela van Beurden.

[Geplaatst door: Helen Soler]

Lieve Irma,
Heb er inderdaad wat moed voor nodig gehad om dit te publiceren, maar als ik de reacties nu lees (ook al rechtstreeks via de mail) ben ik blij dat ik het gedaan heb!
Liefs,
Helen

[Geplaatst door: Helen Soler]

Dankjewel Marijke voor je prachtige woorden en complimenten, heerlijk te ontvangen! En inderdaad, ik voelde me al een rijk mens en nu helemaal. Daarnaast ben ik als ervaringsdeskundige weer wat deskundiger geworden!

[Geplaatst door: Helen Soler]

Beste Wendela,
De info stuur ik je zo toe. Heb het mailtje gelezen, maar was er nog niet aan toe gekomen. Bedankt voor je reactie en ik hoop dat door dit blog ook de klassieke homeopathie eens in het zonnetje komt te staan! Zeer goede ervaringen mee en niet alleen nu.
Dankjewel!

[Geplaatst door: Nicolien Ploegaert]

Beste Helen,

Fijn weer wat van je te horen!!
Ik bewonder je eerlijkheid en dit zal andere mensen het gevoel geven,dat ieder mens kwetsbaar is.Alleen laat niet iedereen zichzelf echt zien.Wij moeten in deze harde wereld ons staande houden en veel mensen laten niet zien wie ze echt zijn of hoe ze zich echt voelen.
"Niet op iemands voorhoofd staat,hoe het hem van binnen gaat.Dikwijls heeft zo menig hart onder het lachen bittere smart".
Helen,jij kunt weer genieten van een bloem !
Ik wens je alle goeds en ga door met al je ervaringen.Succes met je cursussen!!
En warm je aan de mensen om je heen.
Groet,Nicolien

[Geplaatst door: Marian]

Wow Helen wat heb je dat mooi geschreven! Super dat je zo open bent en ik ben blij om te lezen dat het zowel met jou als met je man weer de goede kant op gaat!

Keep up the good work en vergeet jezelf niet!

[Geplaatst door: Marjolein]

Over heftig gesproken... Mooi dat je dit deelt, ook dat is onderdeel van de groei... Zonder wrijving geen glans...

[Geplaatst door: Hester Brouwer]

Hoi Helen,

Grappig: ik wilde net mailen hoe het met Juan ging toen ik dit bericht kreeg.
Ik wist natuurlijk al veel van onze gesprekjes op het bankje (genietend) van de paarden en de mailtjes, maar wilde even zeggen: JE BENT EEN TOPPER DAT JE ZO GEKNOKT HEBT voor jezelf en je gezin!!!!!!
Antwoord opmail volgt:)

Liefs Hester

[Geplaatst door: Jeannette Welp]

Hallo Helen,

Wat een ontroerend verhaal. En wat moedig van je dat je het deelt. Herkenbaar ook, ik vind dat de overgang een erg bobbelige rit is, omdat je niet alles daarop kunt afschuiven, je probeert jezelf te blijven terwijl alles staat te schudden op haar grondvesten. Dank je voor je openhartigheid. Veel succes en geluk op je pad.

[Geplaatst door: Pat]

Hoi Helen,
Goh, wat een beproevingen heb jij moeten doorstaan de laatste maanden. Je bent er sterker door geworden. Zoals ze altijd zeggen: if it doesn't kill you, it will make you stronger! daar ben ik het helemaal mee eens, al valt het leven niet altijd mee. Als je die overgang ook al prettig doorloopt dan kun je spreken van een mooie afsluiting van een bijzondere periode! Ga zo door! liefs, Pat

[Geplaatst door: Helen Soler]

Dank voor jullie reacties!

@Nicolien Ik warm me aan de mensen om mee heen. Veel steun gehad, vooral tijdens de ziekte van mijn man. Maar weet je wat het mooie is? De warmte zit in mij. Ik verwarm mezelf. Dat is houden van jezelf en dat is een heerlijk gevoel!

@Marian Nee, mezelf zal ik zeker niet vergeten! Weet nu meer dan ooit hoe belangrijk dat is.

@Marjolein Wat mooi gezegd: Zonder wrijving geen glans! Zo waar...

@Hester Dank! Zie je snel op het bankje. Wij weten wat dat betekent ;-)

@Jeannette Er ziet weer muziek in zullen we maar zeggen!

@Pat En Pat, wat leuk je hier te 'zien'!!! Wist niet dat jij mijn nieuwsbrief ontving. En inderdaad 'if it doesn't kill you, it will make you stronger!' Dat is gelukt. Op naar de toekomst. Veel zin in. Tot echt ziens?

[Geplaatst door: José Kunst]

Lieve Helen,

Wat ben je dapper! Dat je na zo'n heftige gebeurtenis toch weer de positieve kanten kunt zien. Toen ik je verhaal las heb ik gehuild, enerzijds om wat je overkomen is en anderzijds omdat ik er dingen van mezelf in herkende. Ik ben ontzettend blij voor je dat het weer goed gaat met je man en dat je geen last meer hebt van je overgangsklachten.
Heel veel geluk met alles wt je weer gaat doen.

Groetjes,

José

[Geplaatst door: Bert-Jan Tjassens Keiser]

Lieve Helen,

Wat een enorm openhartig verhaal van je en ik vind het ook heel dapper van je zoals je het hebt beschreven.
En ja in je koude kleren zitten gaan dergelijke dingen niet. Toch herken ik helemaal jouwzelf er volledig in terug, want het is wie je bent en volgens mij ben je er nu ook weer helemaal en ben daar heel blij om, voor jou, je man en kinderen.
Zie er zoveel in terug, waar wij het nogal eens over gehad hebben betreffende oa hetgeen je man is overkomen.
Eigenlijk raar toch, of juist niet, dat iedereen er vroeg of laat aan moet geloven.
Het is de zoveelste levensles welke wij krijgen
om het weer in een zo'n positief mogelijk perspectief te plaatsen om van daaruit weer door te kunnen gaan en ja het duurt even. Het is een nieuwe fase waar je nu inzit, maar je zal merken dat je ook rijker bent geworden.
Je zal je waarschijnlijk nu ook weerbaarder kunnen opstellen als er wat is en ook het overzicht behouden.
Ik kan alleen maar respect voor je opbrengen en dat ben je ook zeker waard.

Liefs en hartelijke groet, Bert-Jan

[Geplaatst door: Helen Soler]

@José Dankjewel voor je lieve bericht. Weet je wat juist zo belangrijk was in dit hele verhaal? Ik heb eigenlijk steeds de positieve kanten kunnen zien bij alles wat er gebeurde. Natuurlijk heb ik momenten gehad dat ik het niet zag zitten, maar zelfs dan kon ik erop vertrouwen dat het ergens goed voor zou zijn. En dat was ook zo!

@Bert-Jan Inderdaad Bert-Jan, ik was een rijk mens en ben nu nog rijker geworden. En ja, een van de redenen om dit te schrijven is omdat gewoon iedereen op de een of andere manier met dit soort periodes in zijn leven te maken krijgt. Het hoort nou eenmaal bij het leven. Dank voor je uitgebreide en fijne reactie!

[Geplaatst door: Sonja]

OERsterke vrouw!!!!

[Geplaatst door: Lenie Kelder]

Heel herkenbaar allemaal, fijn dat je pakt wat er aangeboden wordt. Gedachten bepalen hoe we ons voelen en als je in staat bent om dat te veranderen ....... Prima hoor Helen, dikke kus

Lenie

[Geplaatst door: Eric]

Van begin tot eind gelezen...dat zegt genoeg!
Eric

[Geplaatst door: Helen Soler]

@Sonja Wat een leuk compliment en lees net van je overwinning. TOP!

@Lenie Dankje Lenie, inderdaad hebben je gedachten heel veel invloed op hoe je je voelt.

@Eric Dat zegt héél veel ;-) Bedankt ook voor jouw steun in lastige tijden.

[Geplaatst door: Yvonne]

Hoi Helen,
Wat een heftig verhaal. Ik vind het zo knap van je dat je ondanks alles toch de positieve kanten bleef zien. Ja, je mag zeker trots zijn op jezelf.
Fijn dat het nu weer goed gaat met jou én Juan.
Ik wens jullie veel geluk en gezondheid!

Groetjes,
Yvonne

[Geplaatst door: Helen Soler]

Dankjewel Yvonne voor je reactie en lieve wensen!

[Geplaatst door: Sonja Broekhuizen]

Delen = helen Helen ;-)

[Geplaatst door: Helen Soler]

Wat mooi gezegd: Delen = Helen ;-)
Dat ga ik ook zeker blijven doen. Het zal een ander blog worden, maar daarover snel meer. 2012 nieuwe start!

[Geplaatst door: Marianne]

Fantastisch, wat een mooi en moedig verhaal! Heel herkenbaar, en erg welkom en hoopgevend op dit moment in mijn leven, waarin ik druk zoekende was naar grip op mezelf en mijn leven.. maar loslaten en accepteren is het toverwoord. Mooi dat dit soort dingen op je pad komen als je het nodig hebt! Succes in 2012!

[Geplaatst door: Helen Soler]

Dankjewel voor je reactie Marianne. Wat goed dat mijn verhaal op het juiste moment bij jou terecht komt. Ik wens je heel veel sterkte en succes!