De weg van wens naar werkelijkheid

Op het strand van Málaga heb ik het boek De Creatiespiraal van Marinus Knoope gelezen. Een gemakkelijk te lezen boek dat me enorm geïnspireerd heeft en vooral ook hoop heeft gegeven...  

"Wensen zijn voorgevoelens van hetgeen je in staat bent daadwerkelijk te realiseren" zei Goethe eens en hier borduurt Marinus op voort. In het kort gezegd, als je een echte authentieke wens hebt  -een wens van jezelf, niet opgedrongen door anderen- dan kan je die ook realiseren, in ieder geval als je de creatiespiraal goed weet te doorlopen. Marinus vertelt je op een humoristische en luchtige manier hoe dat te doen en waar je op moet letten.

Zoals de bloesem in de lente een voorbode is van het fruit in de zomer, zo zijn de wensen en verlangens van mensen een voorbode van hetgeen ze later kunnen realiseren. Zoals fruitbomen over precies die kwaliteiten beschikken die ze in staat stellen de eigen fruitsoort te creëren, zo beschikken mensen over precies die kwaliteiten die ze nodig hebben om hun eigen wensen en verlangens te kunnen realiseren. Zoals er in de natuur een vaste route is van bloesem naar vrucht en van zaad naar oogst, zo is er in de natuur ook een welbepaalde weg van wens naar werkelijkheid. Die weg wordt in dit boek beschreven. 

In de praktijk lopen mensen deze weg maar al te vaak niet geheel af... Wensen blijven slechts wensen en zij worden geen werkelijkheid, maar frustratie. Er ontstaat een wens, maar door bijvoorbeeld gebrek aan zelfvertrouwen op een bepaald punt in de route kom je nooit tot het eindpunt. Eens te meer blijkt hoe belangrijk zelfvertrouwen is in het creatieproces. Ieder nieuw creatieproces begint namelijk met het ontvangen, waarderen en loslaten (!) wat nu is. 

Het verlangen iets nieuws te creëren ontstaat uit de ervaring dat het heden niet datgene is wat jij jezelf toewenst. Je wilt iets veranderen. Om dat wat is te kunnen veranderen, moet je beginnen met dat wat is bewust onder ogen te zien en te accepteren en dat is nou vaak zo moeilijk! Je zult je emoties en angsten namelijk onder ogen moeten zien... 

Wat doen we meestal? We proberen onze onaangename gevoelens te verdoven, te negeren en te onderdrukken. We vluchten ervoor weg. Maar van binnen sparen we ze op. Het tragische is dat naarmate je een emotie meer en langer inhoudt en dus meer opspaart, hij aan je buitenkant steeds zichtbaarder wordt.

Wie zijn verdriet, boosheid of machteloosheid negeert en verbergt, ziet er voor een buitenstaander steeds verdrietiger, bozer of machtelozer uit. Nu blijkt dat we geneigd zijn verdrietige mensen in de steek te laten, de bozen te pesten en de mensen die machteloosheid uitstralen te misbruiken. Met andere woorden, door je ongewenste emotie te onderdrukken, roep je bij je omgeving precies dat gedrag op waardoor jij weer in datzelfde ellendige gevoel terecht komt. Het verbergen van emoties mislukt altijd. Wie zijn angst negeert en probeert te verbergen achter een stoer uiterlijk houdt voornamelijk zichzelf voor de gek en loopt veel meer risico dan degene die zijn angst bewust beleeft en er naar handelt. 

NB. Bij de School voor Zelfvertrouwen ben je aan het juiste adres als je wilt leren je negatieve gevoelens en je ongewenste emoties te leren her- en onderkennen, te accepteren en ze daarna voor eens en voor altijd te elimineren waardoor je wensen werkelijkheid kunnen worden!